Καλό ταξίδι, Δημήτρη Παλάλα …

Καλό ταξίδι, Δημήτρη Παλάλα …

🖤 Έφυγε ο Δημήτρης Παλάλας… Έφυγε ένας θρύλος της ΑΕΛ.

Σήμερα η ΑΕΛ, η Λεμεσός και ολόκληρη η κυπριακή καλαθόσφαιρα αποχαιρετούν έναν άνθρωπο που δεν ήταν απλώς ένας μεγάλος αθλητής. Ήταν κομμάτι της ιστορίας της ΑΕΛ. Ένας από τους ανθρώπους που έβαλαν τα θεμέλια για να γίνει η «Βασίλισσα» αυτό που γνωρίζουμε σήμερα.

Ο Δημήτρης Παλάλας γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 26 Απριλίου 1958. Από μικρός φόρεσε τη γαλαζοκίτρινη φανέλα και το 1970 εντάχθηκε στις ακαδημίες της ΑΕΛ. Το 1973-74 έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα και έζησε από μέσα την κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος στην ιστορία της ΑΕΛ.

Έμεινε στην ΑΕΛ μέχρι το 1988, κατακτώντας συνολικά 14 τίτλους, και έγραψε το δικό του ξεχωριστό κεφάλαιο στην ιστορία του κυπριακού μπάσκετ. Ήταν ένας χαρισματικός σκόρερ — το προσωπικό του ρεκόρ έφτασε τους 70 πόντους σε έναν αγώνα, ενώ είχε την τιμή να πετύχει και το πρώτο τρίποντο στην ιστορία σε αγώνα που χρησιμοποιήθηκε η νέα γραμμή του τρίποντου.

Όμως ο Δημήτρης Παλάλας δεν σταμάτησε εκεί.

Μετά την αγωνιστική του πορεία έγινε προπονητής, παράγοντας και μέλος της διοίκησης της ΑΕΛ, ενώ υπήρξε ο πρώτος προπονητής της γυναικείας ομάδας καλαθόσφαιρας της ΑΕΛ, οδηγώντας την μάλιστα στην κατάκτηση του πρώτου της πρωταθλήματος. Έφτασε μέχρι και τη θέση του αντιπροέδρου της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης.

Για την ΑΕΛ δεν ήταν απλώς ένας παλαίμαχος.

Ήταν ένας από τους πατριάρχες της.

Ένας άνθρωπος που φόρεσε τη φανέλα, αγωνίστηκε, πανηγύρισε, δίδαξε, υπηρέτησε και αγάπησε την ομάδα μέχρι το τέλος. Και όσοι τον γνώρισαν μιλούν για έναν άνθρωπο που ενέπνεε σεβασμό και άφησε πίσω του φιλίες και αναμνήσεις που άντεξαν στον χρόνο.

Σήμερα, όμως, τα λόγια είναι φτωχά…

Γιατί όταν φεύγει ένας άνθρωπος που έζησε και υπηρέτησε τόσο βαθιά την ΑΕΛ, δεν φεύγει μόνο ένας αθλητής.

Φεύγει ένα κομμάτι της ιστορίας της.

Η φανέλα θα συνεχίσει να φοριέται.
Το παρκέ θα συνεχίσει να γεμίζει.
Τα παιδιά θα συνεχίσουν να κυνηγούν την μπάλα και να ονειρεύονται.

Και κάπου εκεί, μέσα σε κάθε γαλαζοκίτρινη ανάμνηση, θα υπάρχει πάντα και ο Δημήτρης Παλάλας.

Γιατί οι πραγματικοί θρύλοι δεν φεύγουν ποτέ.

Μένουν στις ιστορίες.
Μένουν στις φωτογραφίες.
Μένουν στις καρδιές.
Μένουν στην ΑΕΛ.

Καλό ταξίδι, Δημήτρη… 🖤💙💛

Αιωνία σου η μνήμη, θρύλε της ΑΕΛ.